Prawidłowo dobrana półmaska filtrującą powinna zapewnić użytkownikowi wydajną pracę w warunkach zapylenia i wysiłku fizycznego, przy jednocześnie możliwym do zaakceptowania poziomie cenowym. Opisując każdą półmaskę bierze się pod uwagę pewne jej specyficzne cechy:

1. Skuteczność filtracyjna.
   
   Jest ona określona przez normę. Wszyscy producenci zmuszeni są do zapewnienia następujących skuteczności:
   
   Tablica nr 2
   
   

   KLASA FILTRACJI	MAX STĘŻENIE ZANIECZYSZCZEŃ	SKUTECZNOŚĆ FILTRACJI	RODZAJ AEROZOLU
   P1	4 X NDS	80 %	pył, dym, mgła
   P2	10 X NDS	94 %	pył, dym, mgła
   P3	20 X NDS	97 %	pył, dym, mgła
   P1 S	4 X NDS	80 %	pył, dym
   P2 S	10 X NDS	94 %	pył, dym
   P3 S	20 X NDS	97 %	pył, dym
   P2 SL	10 X NDS	98 %	mgła
   P3 SL	20 X NDS	99 %	mgła

   
   
   * Półmaski klas:
   • P1, P2, P3 badane są, zgodnie z wymaganiami normy EN 149:2001, aerozolem chlorku sodu i mgłą oleju parafinowego.
   • Półmaski klas: P1 S, P2 S, P3 S bada się metodą chlorku sodu,
   • Półmaski klas: P2 SL i P3 SL dodatkowo mgłą olejową. Zgodnie z wymaganiami normy EN 149:1996
   
   
2. Typowe zastosowanie:
   • Półmasek klasy P1 to przemysł rolniczy, spożywczy, kamieniołomy, cementownie, budownictwo, obróbka drewna miękkiego (iglastego), a w szczególności dla pyłów i dymów takich substancji jak: węglan wapnia, grafit, gips, kreda, cement, tynk, marmur, tlenek cynku, pyłki roślinne, celuloza, siarka, bawełna, opiłki metali żelaznych, pył węglowy zawierający poniżej 10% wolnej krzemionki.
   • Półmasek klasy P2 to przemysł górniczy, chemiczny, stoczniowy, hutniczy, obróbka drewna twardego (liściastego), a w szczególności dla takich pyłów i dymów jak: azbest, kwarc, aluminium, miedź, bar, tytan, wanad, chrom, mangan, pył węglowy zawierający powyżej 10% wolnej krzemionki.
   • Półmasek klasy P3 to procesy spawania i lutowania, duże stężenia niezmiernie groźnych, mikroskopijnych pyłów respirabilnych, przy związkach zawierających: beryl, antymon, arsen, kadm, kobalt, nikiel, platynę, rad, strychninę.
   • Półmasek klas P2 SL, P3 SL to prace remontowe silników, turbin oraz wszędzie tam, gdzie występują mgły olejowe.
     
   
   
3. Pyłochłonność:
   
   Każdą półmaskę charakteryzują opory wdechu. W trakcie użytkowania w wyniku obłożenia czaszy pyłem zaczynają one wzrastać. Lepszą z punktu widzenia użytkownika jest ta półmaska, która wchłonie relatywnie więcej pyłu przy mniejszym wzroście oporów oddechu.
   
   
4. Opory wydechu:
   
   Zależne są od koncentracji dwutlenku węgla oraz pary wodnej pomiędzy czasza półmaski a twarzą (tzw. przestrzeń martwa). Podczas wciągania kolejnego wydechu wchłaniana jest porcja dwutlenku węgla powodującego zmniejszenie wydajności pracy. Efekt ten zredukować można poprzez zmniejszenie przestrzeni martwej oraz zastosowanie zaworu wydechowego, który przyspiesza w niej cyrkulację gazów.
   
   
5. Dopasowanie do twarzy użytkownika:
   
   Najistotniejsze jest zgodne z instrukcja prawidłowe założenie półmaski. Zwrócić należy przy tym uwagę na dobry docisk zacisku nosowego oraz przyleganie powierzchni stykającej się z twarzą. Nie doszczelnienie półmaski na jej obrzeżu powoduje bowiem zwiększenie tzw. przecieku całkowitego a w konsekwencji utratę efektywnej skuteczności filtracji. Szczególną utratę szczelności powoduje intensywny zarost twarzy jej użytkownika.
   
   
6. Komfort użytkowania:
   
   Jest zależny od jakości użytych, nie podrażniających skóry materiałów filtracyjnych oraz kultury stosowanej technologii. Ważne są także sposób pakowania wyrobu, łatwość jego przenoszenia i inne postrzegalne przez użytkownika cechy.